De meeste mensen gebruiken Claude als een zoekmachine. Ze stellen vragen. Ze krijgen een antwoord. Ze voelen zich vaag op de hoogte en gaan verder. <\/p>\n\n
Het probleem is niet Claude. Het is hoe ze het vragen. <\/p>\n\n
Het sneller aanleren van een vaardigheid dan het gemiddelde is geen talentkloof. Het is een kloof in de feedbacklus. Claude kan die feedbacklus zijn, maar daarvoor moet je dingen anders formuleren. Niet “leg dit aan mij uit”, iets wat moeilijker is om te beantwoorden. <\/p>\n\n
Hier zijn zes vragen die invloed hebben op wat je terugkrijgt.<\/p>\n\n
Als je helemaal vanaf nul begint, is het gevaar niet dat je te langzaam vooruitgaat. Het gevaar is juist dat je de eerste twee weken besteedt aan dingen die je eigenlijk niet nodig hebt. <\/p>\n\n
Deze opdracht geeft Claude een kunstmatige deadline en \u00e9\u00e9n doel:<\/p>\n\n
“Je bent een docent die maar vier uur met mij heeft en me daarna nooit meer zal zien. Je enige doel is om mij binnen die tijd vaardig te maken in [VAARDIGHEID]. Geen theorie zonder praktisch nut. Geen lijstjes. Vertel me: wat moet ik als eerste leren, wat kan ik volledig negeren, en welke ene oefening zorgt ervoor dat ik, als ik die \u00e9\u00e9n keer doe, al een voorsprong heb op de meeste mensen die hier al maanden mee bezig zijn?”<\/em><\/p>\n\n De laatste zin is het nuttige deel. Jij vraagt niet om een leerplan. Je vraagt om het ene ding dat het meeste werk doet. Andere vraag, ander antwoord. <\/p>\n\n Lezen over een concept en het begrijpen ervan zijn niet hetzelfde ding. Het verschil wordt duidelijk wanneer je probeert het toe te passen het. <\/p>\n\n Deze opdracht slaat de uitleg over en plaatst je meteen midden in een probleem:<\/p>\n\n “Leg me [CONCEPT] niet uit. Zet me in een echte situatie waarin ik het zou moeten gebruiken en het waarschijnlijk fout zou doen. Als ik een fout maak, geef me dan niet het antwoord. Stel me een vraag die laat zien waar mijn redenering de mist in ging. Geef me het antwoord pas nadat ik het minstens twee keer heb geprobeerd. Herhaal dit totdat ik het zonder aarzelen goed heb.”<\/em><\/p>\n\n De instructie om het antwoord nog even voor je te houden is belangrijk. Zodra Claude je bij de eerste fout te hulp schiet, ben je niet meer aan het leren. Dan word je gecorrigeerd. <\/p>\n\n Sommige inhoud is moeilijk, niet omdat deze complex is, maar omdat deze ervan uitgaat dat je al weet iets wat je niet weet. E\u00e9n ontbrekend concept maakt alles daarna onleesbaar. <\/p>\n\n Deze opdracht vindt het:<\/p>\n\n “De onderstaande tekst vind ik verwarrend. Voordat je het uitlegt, wil ik graag weten: wat is die ene zin die, als ik die begrijp, ervoor zorgt dat de rest vanzelf duidelijk wordt? Leg eerst alleen die zin uit. Gebruik daarbij een vergelijking. Geen technische termen. Stel me daarna drie vragen die alleen iemand kan beantwoorden die het echt begrepen heeft. Ga pas verder als ik alle drie de vragen heb beantwoord. [TEKST INVOEGEN]”<\/em><\/p>\n\n De vragen zijn wat ervoor zorgt dat dit werkt. Een analogie is makkelijk om mee te knikken met. Als je wordt gevraagd om vragen onmiddellijk te beantwoorden laat zien of er iets is blijven hangen. <\/p>\n\n Algemene leerplannen zijn bedoeld voor de gemiddelde persoon die een vaag doel voor ogen heeft. Ze verspillen tijd aan zaken die je al weet en aan zaken die niet van belang zijn voor wat je wilt bereiken. <\/p>\n\n Dit verklaart dat:<\/p>\n\n “Mijn doel is niet om [VAARDIGHEID] in het algemeen te leren. Het is om [SPECIFIEK RESULTAAT] te bereiken binnen [DEADLINE]. Ik weet al wat JIJ WEET]. Stel een 7-daags plan voor me op. Elke dag: \u00e9\u00e9n taak van minder dan 45 minuten, een duidelijke manier om te weten of ik het goed heb gedaan, en \u00e9\u00e9n ding dat ik die dag niet moest doen. Als het volledige plan niet leidt naar mijn doel, herzie het dan.”<\/em><\/p>\n\n The “what not to do” instruction is underrated. A day you do not go down a rabbit hole is a day you spent on something that actually mattered. <\/p>\n\n De moeilijkste vorm van onwetendheid om te verhelpen is te denken dat je al iets weet. Je kunt niet op zoek gaan naar een leemte waarvan je niet gelooft dat die bestaat. <\/p>\n\n Deze prompt zoekt naar het toch:<\/p>\n\n “Ik denk dat ik [VAARDIGHEID] begrijp. Ik wil dat je aantoont dat ik het mis heb. Stel me vijf vragen die eenvoudig lijken, maar die de hiaten blootleggen van iemand die zich er nooit echt in heeft verdiept. Vertel me bij elk antwoord dat ik geef wat dit onthult over wat er nog ontbreekt in mijn basiskennis. Wees niet te mild in je feedback. Als ik oppervlakkig ben, zeg dat dan.”<\/em><\/p>\n\n De laatste instructie is noodzakelijk. Zonder die blijft Claude in het ongewisse. Met die krijg je nuttige feedback, die moeilijker te verwerken is en aanzienlijk de moeite waard is. <\/p>\n\n De standaard versie van de Feynman techniek houdt in dat je een concept uitlegt aan jezelf in je hoofd, waardoor je in staat bent om rustig de delen over te slaan die je eigenlijk niet begrijpt a15> delen die je niet echt begrijpt.<\/p>\n\n Deze prompt zegt het hardop, terwijl iemand toekijkt:<\/p>\n\n “Ik heb net me verdiept in [ONDERWERP]. Ik ga het aan uitleggen alsof jij een 10-jarige bent. Onderbreek me elke keer dat ik vaktermen gebruik zonder te weten wat het betekent, een stap oversla in de redenering, of vereenvoudig het zo erg dat ik het bij het verkeerde eind heb. Vertel me aan het eind wat die fouten onthullen over wat nog niet helemaal duidelijk is in mijn begrip.”<\/em><\/p>\n\n De laatste instructie verandert een steekproef in een diagnose. Je komt er niet alleen achter dat je gestruikeld bent. Je ontdekt wat het struikelen betekent. <\/p>\n\n Dit zijn geen trucs. Het is een andere invalshoek op wat je vraagt Claude om te doen: niet je informatie geven, maar testen of je in staat bent om die te gebruiken. <\/p>\n\n De meeste mensen komen er nooit aan daar. Ze formuleren alles als een verzoek om uitleg. De bovenstaande vragen zijn verzoeken om wrijving. Dat is waar het leren plaatsvindt <\/p>\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" De meeste mensen gebruiken Claude als een zoekmachine. Ze stellen vragen. Ze krijgen een antwoord. Ze voelen zich vaag op de hoogte en gaan verder. Het probleem is niet Claude. Het is hoe ze het vragen. Het sneller aanleren van een vaardigheid dan het gemiddelde is geen talentkloof. Het is een kloof in de feedbacklus. […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":8278,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3833],"tags":[4867,5415,4853,4142,5414,3873,4074,5413],"class_list":["post-8279","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-how-to","tag-aitools-nl","tag-aitutor","tag-bijles","tag-claude-nl","tag-personaldevelopment","tag-productiviteit","tag-prompts-nl","tag-skillbuilding"],"acf":[],"yoast_head":"\n2. De aanpak waarbij fouten centraal staan<\/h2>\n\n
3. Het ontbrekende stukje<\/h2>\n\n
4. Het plan is opgebouwd rond jouw werkelijke doel<\/h2>\n\n
5. De kloof waarvan je niet wist dat die er was<\/h2>\n\n
6. De Feynman-test, met tanden<\/h2>\n\n